دربارۀ مجموعهشعر دست از تازگی بردار و در جایی که تو را میبلعد فرو بروسرودۀ اسماعیل سراب فرو رفتن در جایی که تو را میبلعد، نفی یک عمل است با تندادن به آن و حتی با تأکید بر آن. شکل پیچیدهای از بازیابی ارادهای است که پیشتر از دست رفته. کسی که به خواست خود در جایی فرومیرود، بلعیده میشود اما بل

قربانی منم من در بسط توام مار از دهان نه زبان مار منم واریده و خیابان تنیده به من که در روان توام حالا شما بگویید آیا به تصویر ایمان دارید؟ بعد دست دراز کردند برای هوا وُ هوا برای آنها شد و من خداوند خیابان به آنها کلههای تاریکی بخشیدم حال که ارابهسوار و مست و خراب روی تخت میقیژیدم و دستهام لبهی خیا...

درباره کارِ شاعریِ نیما بیش از بیست سال آزمون و خطا، از مقدمهی شعر افسانه تا حرفهای همسایه نشان میدهد، نیما نه فقط شعر خود را، که به شکلی مضاعف، کار نظریاش (دربارهی شعرش) را به عرصهی رخداد، به امکانِ یک امکان تبدیل کرده است. او همهی دقتهایش در فرم، طرز کار و ترکیب آنها با مضمون، همهی آنچه از مفهومِ ...

آن زنِ دوبلینیهای جویس، آن زنِ داستان «حادثهای دردناک»، آن زنِ تا همیشه چهلوسه ساله که پیوستار خط آهن در استخوانهاش منفجر شد، فقط او دریافته بود که مسافران لوکومتیوِ تاریخ، انبوه سرخوش گیجوگول که بلیتهای آینده را پیشخرید کرده چیزی جز سوخت همان قطار، جز فسیل متحرک و محرک پیشرفت نخواهد بود. این را فقط...

معرفی رمان سایهی باد «جهان کتابهای نادر مثل دنیایی است که هر صدایی در آن پژواک مییابد.» این جمله در صفحات پایانیِ رمان سایهی باد، چکیدهایست که میتوان کل داستان را در آن خلاصه کرد. روایت خوشساختِ کارلوس روئیس سافون، نویسندهی اسپانیاییِ داستان، به سبک رئالیسم جادویی، بین سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۶ میگذرد؛ سا...